کارگزاران- عبدالرضا تاجیک: حدود 9 نفر از فعالان امور زنان و روزنامه‌نگاران و وب‌نگاران كه بعدازظهر پنج‌شنبه 23 خردادماه مقابل یك گالری هنری بازداشت شده بودند، بامداد جمعه 24 خردادماه آزاد شدند. جمعی از فعالان امور زنان قصد داشتند تا در پنج‌شنبه (پریروز) با برگزاری یك سمینار و در یك جمع محدود به بررسی وضعیت حركت‌های زنان بپردازند، اما برگزاری این سمینار با مخالفت نهادهای مسوول مواجه شد. از همین‌رو گروهی از هماهنگ‌كنندگان این سمینار به محل برگزاری برنامه خود رفتند تا به كسانی كه از لغو مراسم اطلاعی نداشته و برای شركت در سمینار آمده بودند، اطلاع دهند كه این سمینار برگزار نخواهد شد؛ حضوری كه واكنش مقام‌های مسوول حاضر در محل را به همراه داشت. بنابراین دو نفر از افرادی كه در مقابل ساختمان محل سمینار حاضر شده تا به مراجعان خبر لغو سمینار را دهند، بازداشت شدند. این اقدام اعتراض و انتقاد هفت نفر از فعالان امور زنان و كیوان صمیمی از فعالان حقوق بشر كه در محل حاضر بودند را به همراه داشت؛ اعتراضی كه منجر به دستگیری آنان نیز شد. آیدا سعادت (روزنامه‌نگار)، ناهید میرحاج (فعال امور زنان)، نسرین ستوده (وكیل دادگستری)، ژیلا بنی‌یعقوب (روزنامه‌نگار)، جلوه جواهری (وب‌نگار و دانشجوی فوق‌لیسانس جامعه‌شناسی)، سارا لقمانیان (مددكار اجتماعی)، فریده غائب (روزنامه‌نگار)، عالیه مطلب‌زاده (عكاس و گزارشگر) و نفیسه آزاد (وب‌نگار و دانشجوی فوق‌لیسانس جامعه‌شناسی) بازداشت شدگان پنج‌شنبه بودند. بر اساس اطلاعیه شماره دو كمیته هماهنگی برگزاركننده این سمینار قرار بود سیمین بهبهانی شاعر ایرانی این سمینار را افتتاح كرده و سپس با برگزاری میزگردهایی با عنوان‌های «زنان علیه تبعیض»، «نه به قوانین نابرابر»، «با مروری بر خواسته‌های زنان»، «بررسی لایحه حمایت از خانواده»، «مروری بر دستاوردهای حركت زنان»، «تداوم خواسته‌ها و چشم‌انداز آن» و «هزینه‌های حركت زنان از خرداد 84 تا خرداد 87 و هزینه‌های حضور در عرصه عمومی و تاثیرات آن» ادامه یابد. آنان همچنین در بیانیه خود از اینكه اجازه برگزاری مراسم در یك محیط بسته داده نشده، انتقاد كرده بودند. در سال‌های گذشته و در خردادماه جمعی از فعالان امور زنان برای رسیدن به برخی خواسته‌های خود مراسم مختلفی را برگزار كرده‌اند كه با مشكل و ممانعت مواجه شده بود. 22 خرداد 1384 در مقابل سر در دانشگاه تهران و 22 خرداد 1385 در میدان هفت تیر نمونه‌های این اقدام بود كه بازدداشت تعدادی از آنان در خرداد 1385 و در اولین سال دولت احمدی‌نژاد به همراه داشت. به این ترتیب آنان سال گذشته مراسم خود را در خانه یكی از فعالان امور زنان برگزار كردند. از همین رو آنان امسال نیز تصمیم گرفتند تا مراسم خود را در محلی سرپوشیده برگزار كنند، اما با حضور ماموران مسوول از ورود افراد به محل برگزاری سمینار در یك گالری هنری ممانعت به عمل آمد. بنابراین عده‌ای از افراد كه به محل برگزاری سمینار آمده بودند و از لغو مراسم خبر نداشتند، تصمیم گرفتند به سمت كوه‌های دارآباد رفته و به كوهپیمایی بپردازند كه در آنجا نیز به دلیل مخالفت ماموران مسوول كه در این محله حاضر بودند، موفق به انجام این كار نشدند. بنابراین یادآوری روز 22 خرداد به انتشار چند بیانیه محدود شد. برخی نهادها و سازمان‌های فرهنگی، اجتماعی و همچنین برخی كمیته‌های اجتماعی و فرهنگی احزاب سیاسی بیانیه‌های مختلفی را در خصوص روز 22 خرداد منتشر كرده بودند. كمیته زنان سازمان ادوار تحكیم یكی از این گروه‌ها بود كه این روز را در تاریخ تلاش‌های زنان ایرانی ریشه‌دار ارزیابی كرد.