::Noandish::خاموشي‏ها در زمستان ادامه خواهد داشت

الف: خاموشی‏های متناوب و فزاینده در سراسر کشور موجب نارضایتی عمومی در بین مردم و خسارات گسترده ای برای بخش های مختلف اقتصادی کشور گردیده است.

"الف" در پی علت‏یابی این مشکل اقدام به مصاحبه با کارشناسان و خبرگان صنعت برق کشور نموده است. در اولین قسمت از این سلسله مصاحبه‏ها به سراغ یکی از باسابقه ترین کارشناسان صنعت برق کشور رفته ایم. وی دارای بیش از 30 سال سابقه در بخش های مختلف صنعت برق از برنامه و بودجه تا تولید و توزیع است.

بخش خبری الف بنا به درخواست این کارشناس خبره صنعت برق کشور از انتشار نام و مشخصات و سوابق وی خودداری می‏نماید.

# علت خاموشی های متناوب در سراسر کشور؟

در ابتدا باید روی این نکته تاکید کنم که این مشکل مربوط به امسال نیست. کشور ما و بسیاری از کشورهای جهان در بحران همیشگی برق بسر می برند. مردم ایران در سال های 1354تا55 و 1362 تا 63 و هم چنین در سال 68 تجربه این گونه خاموشی های گسترده را دارند.

کشور ما هر ساله برای رفع این مشکل 3 تا 5 هزار مگاوات برق وارد مدار می کند و به همین دلیل به لحاظ نصب نیروگاه در دنیا حائز رتبه 18 هستیم. که این رتبه بسیار مناسبی در مقایسه با سایر کشورهای در حال توسعه است. در منطقه خاورمیانه ما بعد از قطر بهترین هستیم و برخلاف آن چه عموم مردم تصور می کنند میزان خاموشی های ما در مقایسه با سایر کشورهای منطقه مانند پاکستان، هند، عربستان و عراق در وضعیت بهتری قرار دارد.البته در تولید برق در رتبه 25 هستیم و باید گفت بخش مهمی از مشکلات ما از همین اختلافنصب نیروگاه و تولید برق ناشی می شود.

# منظور شما این است که تولید برق ما با تعداد نیروگاه های جدیدی که وارد مدار می کنیم برابر نیست؟ یعنی راندمان نصب نیروگاه های ما اینقدر پایین است؟

متاسفانه همینطور است. این البته یکی از عوامل کمبود انرژی الکتریکی در کشورمان می باشد. که البته ناشی از فرسودگی نیروگاه ها و عدم بازسازی و اصلاح آن ها در طول سال های اخیر می باشد. متاسفانه مدیران ما به جای توجه به بهبود کیفیت و تعمیر و نگهداری صحیح از نیروگاه ها تنها به دنبال خرید نیروگاه های جدید هستند غافل از این که در شبکه توزیع سراسری نه هزار مگاوات برق هدر می رود. این مقدار معادل تولید 9 نیروگاه برق بزرگ کشور است.

# خوب اگر این مسئله مشکل اصلی صنعت برق ما باشد پس نباید محدود به امسال باشد و ما باید هرساله با این مشکل مواجه باشیم.

بله درست است. ما باید هرسال با این مشکل مواجه باشیم اما دولت های گذشته این ضعف را با نصب نیروگاه های جدید برطرف می کردند. به همین دلیل است که تمام برنامه های وزارت نیرو تا سال 85 انجام شده و می توانیم بگوییم که در صنعت برق تقریبا طرح عمرانی نیمه تمام در آن سال نداشتیم.

اما مشکل از جایی شروع شد که دولت در سال 85 بودجه غیرواقع بینانه ای را به مجلس ارئه کرد. البته مجلس هم در این زمینه با تصویب منابع صوری غیر قابل وصول در بودجه صنعت برق شریک جرم دولت در این زمینه بود. متاسفانه این اتفاق در سال های بعد نیز رخ داد و این مسئله در بودجه سال های 86 و 87 نیز تکرار شد.

البته مجلس در جای دیگری نیز مقصر بود، متاسفانه نمایندگان مجلس در قانون بودجه تمام تعرفه ها را دستوری تغییر دادند در صورتی که این کار به هیچ وجه در حوزه اختیارات مجلس نبود. هم چنین مجلس در بودجه سال 86 تصویب کرد که قیمت واقعی برق در سند بودجه منظور بشود و مابه التفاوت آن را دولت بپردازد. که البته در سال 86 تنها 50% آن از سوی دولت پرداخت شد.

این مسائل در مجموع موجب کسری بودجه 2000 میلیارد تومانی وزارت نیرو گردید و وزارت صنایع را به صاحبان صنایع الکتریکی و وارد کنندگان تجیزات صنعت برق بدهکار کرد.

# یعنی کسری بودجه موجب عدم نصب نیروگاه های جدید به میزان کافی شده است؟ و شما دولت و مجلس را در این مسئله مقصر می دانید؟

دقیقاٌ. البته همانطور که گفتم نباید در مورد این بحران بزرگ ساده اندیشی کنیم و به دنبال یک یا دو علت و مقصر بگردیم. این مسئله در مشکلات و اتفاقات دیگری نیز ریشه دارد. تغییر فاحش هرم جمعیتی کشور و تقاضای جمعیت عظیم 26 تا 30 سال برای شغل و هم چنین مسکن مستقل نیز از دیگر عوامل است. طی یک محاسبه در وزارت نیرو مشخص شد که هر شغل جدید به طور متوسط نیاز به 5 تا 10 هزار کیلو وات ساعت و هر مسکن مستقل مانند یک آپارتمان کوچک حداقل نیاز به 1000 کیلو وات ساعت انرژی الکتریکی در سال دارد.

در حقیقت اصرار اشتباه دولتمردان ما در دهه اول انقلاب بر افزایش جمعیت، پس از بحران فضاهای آموزشی در اوایل دهه هفتاد و بحران ورود به دانشگاه در اوایل دهه هشتاد حالا در تقاضای اشتغال و مسکن و به تبع آن نیاز به مصرف فزاینده برق خود را نشان می دهد.

نکته دیگری که متسفانه به سادگی قابل جلوگیری است و تاکنون اراده ای برای رفع آن دیده نمی شود ناهماهنگی وزارت خانه های بازرگانی و صنعت با وزارت نیروست. متاسفانه با افزایش شدید نقدینگی در ساله های اخیر و اوج گیری فرهنگ مصرف گرایی علاقه به خرید لوازم خانگی پرمصرف خانگی که عمدتا غیر استاندارد و تولید کشورهایی مانند چین می باشند، در خانواده ها رو به فزونی گذاشته است. نکته نگران کننده آن است که وزارت بازرگانی خود متولی واردات لوازم خانگی ارزان قیمت و بنجل چینی است که متسفانه عموم این لوازم غیر ستاندارد و بسیار پر مصرف بوده و در نتیجه میزان برق مصرفی ما را در سال های اخیر به شدت افزایش داده اند.

جالب است بدانید که امسال بیشترین رشد مصرف را در استان سیستان و بلوچستان که یکی از استان های محروم کشورمان است مشاهدهع نموده ایم. تصاویر مستندی از این استان موجود است که نشان می دهد کپرنشینان در کپرهای خود 3 کولر گازی به صورت همزمان نصب نموده و استفاده می نمایند. در صورتیکه هیچ کدام از این مردم شریف رعایت کوچکترین مسائل مربوط به جلوگیری از هدر رفتن انرژی را نمیکنند.

# در صحبت هایتان هیچ اشاره ای به رگما و خشکسالی نکردید.

ببینید خشکسالی و گرما نیز تا حدودی در مصرف برق موثر بوده اند. سهم نیروگاه های برق آبی ما از ظرفیت تولید برق کشور در اوج آن که فصل پرآب بهار می باشد تنها 15 درصد است و این میزان در تابستان حداکثر به 5 درصد میرسد. بنابراین می بینید که خشکسالی حداکثر موجب کاهش دو درصدی تولید برق می شود. در حالیکه ما امسال 15 درصد کسری تولید داریم.

مشکل دیگری که باید به آن اشاره کرد و از این رهگذر انگشت اتهام را به سمت وزارتخانه دیگری نشانه گرفت، عدم استقلال صنایع بزرگ و حیاتی کشور از شبکه سرایری توزیع برق است. در تمام دنیا و به ویژه در کشورهای صنعتی تمام کارخانجات و صنایع خودشان نیرگاه دارند و برق مصرفی خود را تولید می کنند.
این مسئوله موجب می شود که قیمت واقعی و تمام شده برق را در محاسبات خود منظور نمایند و هم در صورت بروز مشکلات احتمالی برای سیستم سراسری توزیع، مشکلی نداشته باشند.

البته در ایران تمام صنایع به سیستم برق سراسری کاملا وابسته هستند و خاموشی ها و قطعی برق تاثیر مستقیمی بر آن ها می گذارد. طنز تلخ این داستان آن‏جا خود را آشکار می نماید که دولت، برق مصرفی این کارخانه ها را با یارانه دولتی و به کسر کوچکی از قیمت تمام شده به آن ها می فروشد و نیازهای صنعت برق کشور را به قیمت جهانی از آن ها خریداری می کند. برای مثال دولت برق را با همان تعرفه مصوب مجلس یعنی 200 ریال به ازای هرکیلو وات ساعت به مس سرچشمه می فروشد، اما مس را به قیمت جهانی آن و به صورت هر تن 2000 دلار خریداری می کند. این در حال است که قیمت برق در سال های اخیر ثابت مانده و حتی مشمول تخفیف های تشویقی نیز شده است، اما قیمت محصولی مانند مس در 4 سال اخیر 4 برابر شده است.

# پس با توجه به مطالب که شما گفتید و عواملی که برای خاموشی ها برشمردید ظاهرا خاموشی تا اطلاع ثانوی ادامه خواهد داشت. آیا حقیقتا مردم باید خاموشی ها را در فصل سرما هم تحمل کنند؟

متاسفم که بگویم که برآوردهای ما به عنوان کارشناسان این رشته و کسانی که سال ها در صنعت برق کشور به مردم خدمت می کنیم نشان دهنده این است که صنعت برق زمستان خوبی را برای مردم رقم نخواهد زد. خاموشی ها اگر بیشتر نشود قطعا کمتر نخواهد شد. و مشکلاتی که در طول مصاحبه برای شما برشمردم همانطور که احتمالا خودتان نیز متوجه شدید مسائلی نیست که در این چند ماه قابل برطرف شدن باشد.

شواهد حاکی از ادامه دار بودن این بحران در طول 2 تا 3 سال آینده است. مشکلاتی چون کمبود بودجه و افزایش تولید متناسب با تغییر شدید هرم جمعیتی مواردی نیست که بتوان گفت ظرف امسال برطرف خواهند شد. ضمن این که پیش بینی کارشناسان هواشناسی نیز حاکی از ادامه خشکسالی است. بنابراین واقع بینانه باید گفت که به برطرف شده این مشکل تا پایان امسال نمی توان امیدوار بود.

نظر کاربران در مورد این خبر :
ح ن	نام :
اینجانب 20 سال سابقه کار در صنعت برق دارم ضمن تایید کامل نظرات فوق 2 موضوع دیگر هم با اجازه من اضافه میکنم الف:بی کفایتی معاونین شرکت توانیر و باند بازی ب:نبودن متولی برای رعایت استانداردهای تدوین شده و انحلال دفتر استاندارد در شرکت توانیر!! متشکرم اگر راجع به موارد فوق تحقیق بفرمایید	نظر :

	نام :
كي بود كي بود من نبودم	نظر :

یاسر	نام :
از سایت نواندیش و دست اندرکاران ان که در روشنگری افکار عمومی تلاش بیطرفانه میکنند سپاسگذارم بنظر من مشکلاتی که بالاخره در تابستان 87 گریبان صنعت برق را گرفت و منجر به بروز خاموشی های گسترده در سطح کشور شد ومعضلات عدیده ایی را سبب گشت از دید کارشناسان و خبرگان و اگاهان به پیچیدگیهای این صنعت از قبل قابل پیشبینی بود.شاید مدیران این صنعت پس از فراغت از دلهره های تابستان 86 که انتظار این خاموشی ها را در ان ایام داشتند ولی بدلیل افت قابل ملاحظه درجه حرارت نقاط مختلف کشور در تابستان مزبور انرا به سلامت سپری کردند فکر همچون شانسی را در تابستان 87 هم داشتند وبه همین دلیل به ریشه یابی و کشف علت العلل بحران برق در طول سال 86 نپرداختند وبعضا به گزارشات شبه کارشناسی که فاقد بنیانهای مطالعاتی و علمی است و رد وبدل ان در سالهای اخیر در بین مدیران ارشد وزارت نیرومتداول شده دل خوش کرده وبا دست خالی به استقبال تابستان 87 رفتند!انچه مسلم است این است که از دید هر مرجع بیطرفی پذیرفتن این نکته که دستگاه عریض و طویل وزارت نیرو و شرکت توانیر با ان همه توانمندیهای فراوان و امکانات بالقوه و فعل که ادعای ان مکرر از زبان خود مسئولان این وزارتخانه به سمع میرسد در قبال پدیده ایی مثل خشکسالی که هم وقوع ان در سالهای قبل و با شدت و حدت بیشتر و هم حتی در همین امسال در کشورهای همسایه سابقه داشته به یکباره غافل گیر گردند قدری مشکل است و انها که با ظرفیتهای نهفته در این صنعت اشنایی دارند براین باور نیستند که مشکلات این صنعت در تابستان 87 صرفا کم ابی و خشکسالی بوده بلکه عوامل دیگری را نیز در کنار این موضوع دخیل میبینند و انتظار دارند مسئولان وزارت نیرو بدور از هر گونه تعصب و فرافکنی یکبار و برای همیشه به معضل تابستان 87 به صورت ریشه ایی برخورد کرده تا بلکه از تکرار ان در سالهای بعد ممانعت شود.انچه در این میان قابل ذکر و تایید است این استکه که شبکه برق کشورمان همواره روی نوار قرمز حرکت میکرده و بدلایلی که ذکربعضی از انها در ادامه خواهد امد مخصوصا در چند سال اخیر توان تحمل هیچ حادثه یا واقعه غیر مترقبه ایی را نداشته است.انجا که حوادث اتفاق نمی افتاد یا با" بخیر گذشت" رد میشد شبکه تعادل خود را حفظ میکرد ولی انجا که حوادث و اتفاقات" اثرگذار میگشت طبعا تعادل عرضه و تقاضا بدلیل خارج شدن بخشی از بار و نبود ذخیره مطمئن بهم میخورد وبروز خاموشی ها را سبب میگردید که تابستان 87 یکی از مواردی بود که این پدیده اتفاق افتاد.بنابراین با توضیحات فوق براحتی در مییابیم که اگر ما در تابستان 87 دارای ذخیره مطمئنی بودیم بدلیل خارج شدن توربین های ابی نباید دچار مشکل میشدیم.اینکه این ذخیره ها در کجا نهفته یا از کجا قابل تامین بوده است را بیان خواهیم نمود: 1-طبق برنامه چهارم توسعه و نیز سند چشم انداز 20 ساله" رشد مصرف برق در سال 10در صد پیش بینی شده لذا وزارت نیرو نیز مکلف شده است سالانه به همین میزان نیروگاه جدید ساخته و وارد مدار نماید.ولی بدلایل فراوان وشاید نگاه خاص دولتمردان نهم به برنامه های فوق یا کسری اعتبارات یا کافی نبودن توانمندی ها ی موجود در انجام این مهم و یا اصولا هر دلیل دیگر" تحقق این میزان نیروگاه سازی صورت نگرفته است.طبیعی است این همه پروژه ها و صنایع و ... که مصوبات ان در اثنای سفرهای استانی و ... کلید میخورد برای راه اندازی نیاز به برق دارد که اگر با نیروگاه سازی تامین نگردد باید از محل موجود تامین شود.ضمن اینکه توجه داشته باشیم یکی از مصارف عمده برق در کشور ما بخش کشاورزی و چاههای مربوطه است که با توافق وزارتین نفت و نیرو در سالهای اخیر اکثر پمپهای دیزلی به برقی تبدیل شده اند و در نتیجه مصارف این بخش را بالا برده اند.ومصارف خانگی واداری نیز بدلیل سیل واردات سیستم های سرمایشی اسپلیت وامثالهم افزایش چشمگیری داشته است. 2-بالا بودن افت خطوط توزیع و فوق توزیع و پستهای برق نیز یکی دیگر از عواملی است که طبق اعلام بانک جهانی حدود 19درصد برق تولیدی نیروگاهها(معادل 6000 مگاوات در حال حاضر)در این محل ها هدر میرود.بالا بودن این افت که حدود 5 درصد ان بدلیل طبیعت خاص جریان الکتریسته و طویل بودن خطوط و....طبیعی بنظر میرسد ناشی از فرسوده بودن خطوط و قدیمی بودن بعضی از تجهیزات و قطعات است که البته با انجام سرویس و نگهداری بموقع و بهینه سازیها قابل کنترل و رفع می بود. 3-بدلایل زیاد که اهم ان در زیر قید میگردد در اکثر اوقات تابستان 87 بعضی از نیروگاهها با ظرفیت حداکثری توان تولید برق نداشته اند: الف:عدم اتمام تعمیرات اساسی و یا عدم بهینه سازی بعضی از نیروگاهها نظیر بندر عباس و منتظر قایم و رامین و گیلان وبعثت و...که در نتیجه بطور متناوب لااقل همواره 1500مگاوات برق قابل تولید این نیروگاهها در مدار نبوده است.که البته هریک از نیروکاهها دلایل مربوط به خود را دارد که از ذکر ان صرفنظر میشود. ب-رقم قابل تولید و تولید واقعی بسیاری از نیروگاهها مخصوصا نیروگاههای گازی جدیدالتاسیس تفاوت دارد.در این زمینه متذکر میگردد توربینهای خریداری شده توسط وزارت نیرو با توجه به ظرفیت نامی ا ن ابتیاع میگردد که فروشنده مدعی است چنانچه کلیه ملاحظات ایزو برای نصب فراهم باشد توربین قادر است ان ظرفیت نامی را تولید کند منتهی چون این شرایط در عمل برای نقاط مختلف کشور فراهم نیست عملا تولید مقدار نامی نیز منتفی بوده وبه همین دلیل است که فروشندگان توربین به هنگام تحویل" شرایط ایزو را در محل به توسط تستهایی وبکمک ابزار استانداردی تحت عنوان تستهای کارایی شبیه سازی میکنند ومقدار قابل تولید هر توربین را در محل تعیین و تحویل بهره بردار میدهند که از ان ببعد تولید ان مقدار مگاوات از توربین قابل انتظار است ولی همانگونه که گفته شد بسیاری از نیروگاههای جدید حتی از تولید این مقدار توافق شده نیز عاجزند که این رقم در حال حاضر در شبکه برق کشور چیزی حدود 500 مگاوات است.در این رابطه باید گفت در سالهای اخیر بدلایلی یا اصولا تست کارایی به هنگام تحویل صورت نمیگیرد ویا در صورت انجام" بدلیل تبعات مالی اختلاف رقم قابل تولید و تولید واقعی" دقت انجام کار کاهش مییابد ویا هر دلیل دیگر... بهر حال اختلاف موجودکه براوردی غیر واقعی ازظرفیت شبکه میدهد واقعیتی است که وجود دارد. ج-نصب و تحویل بعضی از نیروگاهها توام با نواقص نیز یکی دیگر از عواملی است که میتواند حداکثر توان تولیدی نیروگاه مربوطه را محدود سازد.انچه در این زمینه در سالیان اخیر در وزارت نیرو متداول شده این است که پیمانکار سازنده پس از اولین استارت نیروگاه تمایل فراوانی پیدا میکند که نیروگاه را همراه با نقص وبصورت جبرانی(دادن پول یا قطعه بجای رفع نقص به بهرره بردار)تحویل توانیر دهد ودر این ارتباط از نقطه ضعف محرز شبکه برق کشور مبنی بر نیاز عاجل به برق تولیدی نیروگاه (در نتیجه عدم امکان توقف واحد ها جهت رفع نقص مخصوصا در فصل پر باری )حد اکثر بهره را میبرد. د-انتخاب نامناسب محل نصب نیروگاه نیز یکی دیگر ازدلایل کاهش توان تولیدی نیروگاههای گازی است. برابر ملاحظات فنی هر100متراختلاف ارتفاع با سطح دریا قادر است یک و نیم مگاوات از توان تولید توربین گاز بکاهد برای همین منظور است که همواره توصیه میشود توربین گازی در مجاورت دریاها یا هم سطح انها نصب شوند.طبیعی است توربین گاز160مگاواتی که در ارتفاع 2000متری سطح دریا نصب میگردد بدون در نظر گرفتن سایر محدودیتها قادر است حداکثر 130 مگاوات تولید نماید!! ه-در تابستان 87 بعضی از نیروگاهها نظیر نیروگاههای خراسان رضوی با محدودیت انتقال نیز مواجه بوده اند به این ترتیب که بدلیل عدم وجود خطوط انتقال و یا کافی نبودن خطوط مو جود باعث شد که برغم وجود ظرفیت تولیدی در نیروگاهها" این نیروگاهها عملا نتوانند تولید کنند چرا که راهی برای ارسال تولیدی خود به شبکه نداشتند. و-کاهش تولید نیروگاههای برق ابی (که بنظر وزارت نیرو تنها دلیل بحران برق تابستان 87 بوده است)نیز یکی دیگر از دلایل کاهش ظرفیت تولید برق در تابستان مزبور بوده که البته دو دلیل عمده داشته که یکی مربوط به رها کردن اب پشت سدها در زمستان گذشته جهت تولید برق به منظور استفاده از انرژی جایگزین (با توجه به بحران گاز )بوده و دیگری مربوط به کمبود بارندگی در اواخر سال گذشته و اوایل سال جاری بوده است. در اینجا لازم نمیبینم از مشکل سوخت که معمولا در زمستانها از دلایل کاهش تولیدی نیروگاهها است سخنی به میان اورم چراکه بحث ما اصولا مربوط به تابستان است. همچنین در کنار مسایل فوق میتوان به انشعابات غیر مجاز برق ونیز سرقت اموال شرکتهای توزیع در بعضی از نقاط کشور "نبود الگوی مصرف مناسب وضعف فرهنگ سازی در این زمینه و نیز عدم حمایت جدی وزارت نیرو از صنعتگران این حوزه جهت تولید وسایل برقی کم مصرف نظیر انواع مصرف کننده ها و لامپهای کم مصرف و تنظیم نبودن دقیق ساعات کار اصناف و...نیز نام ببرم.ولی همه اینها مقوله های هستند که در افزایش میزان مصرف شبکه وناپایدار کردن ان موثرند. بنظر اینجانب در بروز بحران فوق عوامل زیر موثر بوده اند. 1-ضعف در برنامه ریزی ها و مدیریت ها و عدم پیشبینی صحیح وبموقع موضوع و چاره جویی لازم 2-بحران مالی صنعت برق ناشی از تثبیت قیمت این کالا در سالهای اخیر با توجه به نوع نگاه دولت نهم به مقوله فوق ونیز کمبود اعتبارات این حوزه جهت تامین نیازها متناسب با رشد مصارف در کنار موارد دیگر نظیر عدم امکان وصول برق بها ءاز بعضی از مشترکین قدرتمند و مشترکین بعضی مناطق و ... ونیز بدهی فوق ا لعاده زیاد وزارت نیرو به پیمانکاران ذیربط 3-تجمیع بودجه های شرکت های توزیع ومخصوصا نیروگاهها در غالب بودجه شرکتهای برق منطقه ایی ودر نتیجه عدم تخصیص کافی یا بموقع این اعتبارات به شرکتهای مزبورتوسط برق های منطقه ایی جهت انجام طرحهای بهینه سازی و تعمیرات و...مخصوصا در فاصله سالهای 80 ببعد 4-حذف سلیقه ایی مدیران کارامد و نیز پرسنل خدوم و زحمتکش از بدنه سیستم و هدایت انها به بیرون وبی انگیزه نمودن یا دو شغله و چند شغله نمودن پرسنل موجود 5-عدم اهتمام جدی وبموقع درپیاده سازی اصل44 و وابستگی روز افزون شرکتهای توزیع و نیروگاهها به دولت و کند نمودن انها 6-به انحصار دراوردن نیروگاه سازی توسط یک شرکت خاص وابسته به وزارت نیرو و عدم ایجاد رقابت در این مقوله ودر نتیجه گرفتار کردن صنعت برق به عوارض ناشی از انحصار گری مخصوصا از سالهای 80ببعد 7-عدم وجود خدمات پس از فروش پاسخگو ومسئول در بخش نیروگاهی جهت کمک در مواقع نیاز 8-توسعه مونتاژداخل بجای ساخت داخل ودر نتیجه فلج شدن این بخش در مواقعیکه که کشور های غربی از تحویل ماتریال خام خودداری میکنند. 9-تغییر نگاه دولت به مجموعه برنامه ریزیهای وزارت نیرو ویا تشکیک به ان ودر نتیجه سردرگم ماندن اجرای برنامه ها و.. 10- عدم توجه جدی به برنامه های بهینه سازی و سرویس ونگهداری و تعمیرات پستها و خطوط ونیروگاهها و...ودر نتیجه ایجاد پیری زودرس واستهلاک پیش از موعد تجهیزات تولید برق و برق رسانی و... واما چه باید کرد؟ حال باتوجه به مراتب فوق مسجل است که انچه که در تابستان پیش امده اخرین نخواهد بود و هر ان این انتظار است که بهر دلیلی و به بهانه دیگری بحران متوجه شبکه برق کشور گردد و ایجاد مشکلات دو چندان نماید .وزارت نیرو باید بپذیرد شبکه برق کشور جدا با بحران مواجه است وکمیته بحران با مدیریت و راهبری شخص وزیر محترم تشکیل گردد.برای هر یک از موارد گفته شده ونیز مواردی که از این قلم افتاده کمیته های کاری وتخصصی با کمک صاحبنظران اگاه و علمی تشکیل شود وبه تک تک موارد بحران افرین رسیدگی و راه حل ارائه شود وراه حلها پس از تجزیه و تحلیل کارشناسی و تصویب جهت اجرا ابلاغ گردد. انچه حایز اهمیت است و مجددا تاکید میگردد مدیریت مستقیم کمیته بحران فوق تو سط وزیر محنرم است تا بلکه نتایج جلسات سریعتر به مرحله اجرا برسد چرا که با سپری شدن چند روز هوای معتدل پاییزی و با فرا رسیدن فصل زمستان ویا تابستان بعدی بحران انرژی مجددا بروز خواهد نمود.انگاه ممکن است دیگر نتوان معضل را پشت سر خشکسالی پنهان نمود!!	نظر :