نواندیش- حامد صالح آبادی : چند سالي است كه واژه خبرنگاري را در كنارم به يدك مي كشم و فكر مي كنم همين چند سال البته كوتاه برايم بس باشد تا مشكلات ، معضلات و مزيت هاي حرفه پر سر وصداي خبرنگاري را حس كنم.خبرنگاري يعني شادي ، غم ، هيجان ، استرس ، تهديد ، تقدير ، اخراج، بي پولي و ...
برخي افراد كه سنخيتي با مطبوعات ندارند و از خارج كه روزنامه ها را ورق مي زنند اعتقاد بر اين دارند كه حرفه خبرنگاري بسيار سهل و آسان است و به همين دليل هم تا بيكار مي شوند و يا ازمادرشون قهر مي كنند به فكر اين مي افتند كه بروند و در حرفه خبرنگاري مشغول شوند اما هنگاميكه وارد عرصه خبر مي شوند متوجه پيچيدگي هاي خاص و مشكلات اين حرفه پر دردسر مي شوند و ترجيح مي دهند كه همان بيكار بمانند تا بخواهند به خبرنگاري بپردازند ولي عده اي هم عاشق اين كار هستند و با توجه به اينكه رشته تحصيلي شان مرتبط با روزنامه نگاري نيست وارد مطبوعات مي شوند و گاها هم تبديل به روزنامه نگاران موفقي مي شوند .
حال با اين اوصاف سطور بالا مقداري هم به روز خبرنگار كه در شرفش هستيم مي پردازم .
خبرنگاران كه هيچ حامي سر پناهي در جامعه اي با اين وسعت ندارند تنها 17 مرداد است كه باعث شده است كه مسولان و جامعه مقداري به اين قشر زحمت كش جامعه توجه كنند آنهم تازه اين اتفاق ميمون چند سالي است كه رخ مي دهد و قبل از ان خبرنگاران حتي همين روز را هم نداشتند . خدا پدر شهيد صارمي كه باعث و باني نامگذاري روزي به نام روز خبرنگار شد را بيامرزد كه اگر او نبود فكر كنم هنوزم كه هنوزه قرار نبود روزي به نام روز خبرنگار نامگذاري شود .
خبرنگار آنگونه كه از اسمش پيداست مامور انتقال صحيح اخبار و مشكلات كشور به اقشار مختلف جامعه است ولي متاسفانه در كشور ما خبرنگاران بسيار مظلوم واقع شده اند و اين آزادي عمل را براي اطلاع رساني صحيح ندارند و با مانعي به نام سانسور مواجه هستند كه گاها اين سانسور باعث تنزل كار خبرنگار مي شود و يكي از دردهاي اساسي اين دوره زماني براي اهالي رسانه ها است . از اين بابت هم يك درخواست را به عضو كوچكي از جامعه مطبوعات به مناسبت روز خبرنگار از مسوولان امر مطرح مي كنم و تقاضا دارم كه اگر واقعا امكان دارد مقداري فضاي رسانه اي كشور را بازتر كنند و همواره سعي شان بر اين باشد سانسور و فشار بر رسانه ها براي انعكاس اخبار در كشور عزيزمان برچيده شود.
