نواندیش: شماري از احزاب، در حاشيهي مجمع عمومی خانهي احزاب ايران، بيانيهاي را در دفاع از محيط زيست صادر كردند.
به گزارش " نواندیش " متن اين بيانيه كه شرح دغدغههاي اين گروه از احزاب بهعنوان بخشي از بدنهي فعالان جامعه مدني است، به شرح زير است:
شوربختانه ضعف مسؤولان سازمان حفاظت از محيط زيست از سويي، و نيرومندي پيمانكاراني كه از طريق وزارتخانهها اهداف سودجويانهشان را در قالب طرحهايي به ظاهر عمراني پي ميگيرند، كار را به جايي رسانده كه ايران از نظر شاخصهاي پايداري محيط زيست در ميان 146 كشور جهان رتبهي 132 را بهدست آورد. همچنين براساس شاخصهاي جهاني عملكرد زيستمحيطي سال 2008 كه در مجمع جهاني اقتصاد - داووس منتشر شد و بر دو هدف اصلي حفاظت از محيط زيست و مديريت صحيح منابع طبيعي استوار است، ايران در مقايسه با سال 2006 ميلادي با 14 پله نزول به رتبه 67 رسيده است.
به راستي سازمان حفاظت محيطزيست كه دير زماني است وظايف خود را از حفاظت از حيات وحش به مفهوم كليتر بستر حيات ارتقا داده است در اين چرخهي رو بهزوال چه نقشي را ايفا ميكند؟! گرچه ضرورت وظايف محوله و حجم تشكيلاتي، سازمان حفاظت محيطزيست را ميتواند در قامت يك وزارتخانه قرار دهد اما به لحاظ اينكه در حال حاضر رییس آن از معاونان رييسجمهور است، عملا به جاي پاسخگويي به مجلس، تنها توسط مقام مافوق خود حسابرسي ميشود. این در حالی است كه در شرایط كنونی، سیاستهای حفاظت از محیط زیست در دولت كاملا نادیده گرفته شده و در اكثر مواقع و با وجودي كه از لحاظ قانوني و به پشتوانهي اصل پنجاهم قانون اساسي، سازمان حفاظت محيطزيست میتوانسته از اقدامات مخرّب وزارتخانهها و سازمانهاي ديگر جلوگيري كند، اما در نهایت ناباوری تفاهمنامههايي را امضا كرده است كه در آنها حق محيط زيست ناديده گرفته شده است.
جنگلزدايي، تخريب مراتع و توسعهي بيضابطه اراضي كشاورزي، تخليه پسابهاي آلوده صنايع و زهكشهاي كشاورزي به رودخانهها و تالابها، آلودگي سفرههاي آب زيرزميني با انواع آلودگيهاي صنعتي و شهري بهويژه دفع زبالههاي بيمارستاني، سدسازيهاي بيرويه، جادهسازيهاي غيراصولي، انقراض گونههای جانوری، كمرونق شدن و از بين رفتن مزارع كشاورزي و افزایش بیماریهای ناشی از آلودگی هوا، آب و خاك و... همه و همه نگرانيهاي جامعهي مدني كشور را افزايش داده است؛ نگرانيهايي كه متأسفانه پاسخِ وزيران و مديران مربوطه را هم در پي نداشته است.
هر جا كه پوشش گياهي در نتيجهي بهرهبرداري بيرويه و يا آلودگيهاي زيستمحيطي و يا جادهسازي و سدسازي و تغيير كاربري اراضي جنگلي و مرتعي از بين رفت، بيابان با سرعتي هر چه تمامتر جايگزين ميشود. وقتي سدهايي ساخته ميشود كه دِبي درياچه اروميه را به صفر ميرساند تا 150 هزار هكتار از درياچه به شورهزار تبديل شود، وقتي بهرهبرداري بيرويه از سفرههاي آب زيرزميني، ۶۰۰ دشت كشور را با بيلان منفي مواجه ميكند، وقتي در شيب ۴۰ درجه و در قلب جنگلهای زاگرس، زمین را شخم میزنند و یا مجوز ساخت شهركها و ویلاها صادر میشود،... در واقع به رشد بيابانهاي كشور كمك كردهايم. روند تخريب جنگلها و از بین بردن منابع آب و خاك (كه با ادامهي آن تا كمتر از 20 سال ديگر خاك مرغوبي براي كشاورزي و نزديك به 60 سال ديگر جنگلي نخواهيم داشت) و روند ويران شدن مناطق حفاظتشده، پاركهاي ملي و تالابها و درياچهها، به اندازهاي سهمگين است كه براي كاستن از شتاب اُفت كارایی سرزمین مادریمان، ایران، تنها عزمي ملي را نيازمنديم.
احداث بزرگراه در ذخیرهگاه زیستكره و پارك ملي گلستان، احداث جاده در تالاب انزلي، احداث جاده در جنگل ابر شاهرود، احداث نیروگاه در پناهگاه حیاتوحش كیامكی، واگذاری 7500 هكتار از اراضی تالاب هورالعظیم به وزرات نفت، خشك شدن تالابهاي بينالمللي ايران - نه بهخاطر خشكسالي، بلكه بهخاطر قطع حقآبهي حياتي آنان همچون دریاچههاي ارومیه، بختگان،... - احداث صنایع آلایندهي نفت و پتروشیمی در جنگلهای گیلان و تالابهای گلستان، واگذاری اراضی پاركهای ملی و مناطق برای عبور خطوط لوله نفت و گاز، و موارد بيشمار ديگر كه شوربختانه در بيشتر مواقع، موافقت و یا سكوت پرسشبرانگیز سازمان محیط زیست را هم بهدنبال دارد ما احزاب سياسي بهعنوان بخشي از بدنهي فعالان جوامع مدني كشور را بر آن داشت تا خواهان تغييرِ رياست سازمان مربوطه، و خواستار پيگيري مجدانهي اصل پنجاهم قانون اساسي باشيم.
حزب اعتماد ملي، حزب جوانان ايران اسلامي، حزب پاك ايران، حزب اتحاد ملي ايران، حزب ارادهي ملّت ايران، كانون همبستگي دانشجويان و فارغالتحصيلان، مجمع فرهنگيان ايران اسلامي، حزب ترقي ايران، حزب جامعهي مدني استان همدان، حزب مردم، حزب وحدت ملي، كانون مهستان، كانون دانشجويان و دانشآموختگان استان ايلام، كانون فارغالتحصيلان و دانشآموختگان استان آذربايجان غربي و... از جمله امضا کنندگان این بیانیه هستند.
