ایرنا: رييس جمهور در نامه اي به دبير کل سازمان ملل متحد گفت: با عمل کردن به وظيفه قانوني، انساني و تاريخي خود از حيثيت سازمان ملل دفاع کنيد.
به گزارش پايگاه اطلاع رساني رياست جمهوري اسلامي ايران، رييس جمهور در نامه اي به دبير کل سازمان ملل با اظهار تعجب از عدم موضع گيري وي در خصوص قتل بي رحمانه سرکار خانم مروه الشربيني تصريح کرد: آيا وقت آن نيست که با محکوم کردن قاطع جنايت اخير خواستار رسيدگي و مجازات عاملان اين رسوايي بزرگ شويد و موضوع را در مراجع ذيربط پيگيري نماييد و اميدوارم به وظيفه قانوني انساني و تاريخي خود عمل نماييد و از حيثيت سازمان ملل دفاع کنيد.
متن اين نامه به شرح ذيل است:
بسم الله الرحمن الرحيم
جناب آقاي بان کي مون
دبير کل سازمان ملل متحد
قتل بي رحمانه سرکار خانم مروه الشربيني قلب انسانها را جريحه دار و ابهامات زيادي در اذهان مردم جهان ايجاد کرده است که به شمه اي از آن اشاره مي شود:
1- خانم مزبور به نحو قانوني در آلمان اقامت داشته و در حقيقت ميهمان اين کشور بوده است. در همه جاي جهان حتي نزد اقوام بدوي، ميهمان مورد احترام ميزبان بوده و کسي حق تعرض به آنان را نداشته است.
2- براساس رويه معمول حقوقي و اخلاقي در همه نظامات قضايي، امنيت شاکي و متشاکي در طول رسيدگي به شکايات محفوظ است. دستگاه قضايي پناهگاه مظلومان و ستمديدگان است، اما در جريان رسيدگي قضايي، شاکي آن هم در محضر دادگاه مورد حمله قرار مي گيرد و براساس گفته شاهدان ، ضارب فرصت کافي پيدا مي کند تا چندين ضربه چاقو بر پيکر مشاراليها وارد نمايد.
قاضي، دادستان، هيات منصفه و ماموران امنيتي تماشاگر اين صحنه فجيع بوده اند و اقدام بازدارنده کافي انجام نداده اند اين فرضيه به طور جدي مطرح است که تصميم به جنايت با هماهنگي قبلي بخشي از دستگاه قضايي و نيروهاي امنيتي بوده است به خصوص اينکه وقتي همسر خانم مزبور به دفاع از همسر خود برمي خيزد ضابط قضايي به جاي دفاع از او، وي را هدف قرار داده و مجروح مي کند.
3- خبر جنايت روزها سانسور مي شود، دولت و دستگاه قضايي آلمان سکوت مي کنند، و اين چنين است که ظلم بزرگتر تاريخي اتفاق مي افتد.
جناب آقاي بان کي مون
بالاتر از قتل فجيع خانم شربيني شکسته شدن حرمت و تقدس امر قضا توسط دستگاه قضايي و امنيتي آلمان است و اين يک امر کم نظير در تاريخ است. اگر حقوق اولي انسانها توسط متوليان امر قضا شکسته شود، آيا هيچ حقوقي پايدار خواهد ماند. مظلومان و ستمديدگان بايد به کجا پناه ببرند؟ آيا غير از اين است که ستمگران و ظالمان بر مقدرات انسانها مسلط مي شوند و عرض و شرف و جان و مال و امنيت انساني به خطر خواهد افتاد؟
آيا خسارتي بزرگتر از اين مي توان يافت؟
در کنار اين فاجعه بزرگ سوالات زيادي مطرح است از جمله اينکه:
آيا قتل خانم مروه الشربيني نشانه اي از نژاد پرستي افراطي در بخشهايي از دولت و دستگاه قضايي آلمان نيست؟
چرا دولت آلمان در قبال اين جنايت دلخراش اقدام قاطعي انجام نداده است، آيا وقوع اين جنايت و مواضع دولت و دستگاه قضايي آلمان راه را براي جنايتهاي بعدي هموار نخواهد کرد؟
البته از برخي سياستمداران آلماني که ملت و جوانان خود را در برابر صهيونيستها تحقير مي کنند و پدران آنان را جنايتکاران تاريخ آلمان قلمداد مي کنند که بايد فرزندان آنان تا ابد شرمسار بوده و به نژاد پرستان صهيونيست باج پرداخت کنند تعجبي نيست. تعجب از بعضي سران دولت هاي اروپايي و آمريکاست که از يک طرف مدعي دفاع از ارزش هاي انساني هستند و از جانب ديگر در برابر اين جنايت آشکار سکوت مي کنند.
تعجب ما از عدم موضعگيري قاطع جنابعالي است. اگر به خاطر داشته باشيد در ملاقات حضوري ، جنابعالي بر تعهد خود نسبت به عدالت و دفاع از حقوق مظلومان تاکيد کرديد. آيا وقت آن نيست که با محکوم کردن قاطع جنايت اخير خواستار رسيدگي و مجازات عاملان اين رسوايي بزرگ شويد و موضوع را در مراجع ذيربط پيگيري نماييد . چرا برخي دولت مردان بايد همچنان در قابل رفتارهاي غيرانساني خود مصونيت داشته باشند؟
اگر جنابعالي عدالتخواهي و حق طلبي را فرياد نکنيد و وظيفه خود را در قبال اين ظلم آشکار که ساحت مقدس قضاوت و دفاع از حقوق مظلومان را لکه دار کرده است انجام ندهيد مصيبتهاي بزرگتري دامن بشريت را خواهد گرفت و افراد زياد تري قرباني بي عدالتي و تبعيض خواهند شد.
اميدوارم به وظيفه قانوني ، انساني و تاريخي خود عمل نماييد و از حيثيت سازمان ملل دفاع کنيد.