حیات نو : در آستانه بيست و هشتمين سالگرد شهادت آيت الله قدوسى دادستان کل کشور،در اعتراض به شرايط موجود کشور خانواده قدوسى در بيانيه اى از عدم برگزارى مراسم امسال بر اى اين شهيد خبر داد.در اين بيانيه آمده است: مردم رنج کشيده و شهيدپرور ايران نزديک به سه دهه از شهادت شهيد عدالت، پارسايي، قضاوت و راستگويي، آيتالله شهيد قدوسى سپرى شده است.
شهيدى که در تمام عمر خود ذرهاى از مسير ديانت خارج نشد و در طول زندگى خود پيش و پس از پيروزى انقلاب فشارها و سختىهاى فراوانى را تحمل نمود تا در مقابل موجهاى باطلى که در لباس ديانت يا انقلاب او را تهديد مىکردند تسليم نگردد و در نهايت نيز زندگى خود را در اين مسير فدا نمود. آنچه قدوسى ، بهشتى و هزاران شهيد گلگون کفن ايران و اسلام مىخواستند، حرکت يکپارچه تمامى اين مردم و نسلهاى پير و جوان اين مرز و بوم در جهت اهداف والاى دينى و معنوى بود. اهدافى که مولاى متقيان اميرالمومنين (ع) در حکومت کوتاه و تاريخى خود در آن مسير حرکت کرد و در نهايت نيز براى آنکه ذرهاى از اين ارزشها و اصول والا دست برندارد، حکومت خود را فدا نمود.
اکنون بيش از 30 سال از عمر اين نظام مىگذرد. سالهاست که همه امور به دست خودىهاست، همه امکانات بىنظير کشور را به دست گرفتهايم، دستگاههاى فرهنگى و تبليغاتى بىسابقهاى به راه انداختهايم، هزاران مبلغ، خطيب و برنامههاى تلويزيونى را بسيج کرده و ادعاى فتح هزاران قله فکرى را در جهان تکرار کردهايم اما به راستى در نگاه فرزانگان، ناظران مستقل، خانوادههاى شهيدان و نسلهاى جوان در چه وضعيتى هستيم؟[...] زمانى به حق مىگفتيم که اگر ساعتى تلويزيون رژيم شاه را در اختيار ما گذاريد چنين و چنان خواهيم کرد. اما اکنون پس از 30 سال که دستگاه عظيم و بىنظير راديو و تلويزيون در اختيار ما بوده است آيا نتيجهاى در خور گرفتهايم؟ به واقع دستگاههاى رسانهاى و فرهنگى چه سهمى در رشد يا انحطاط جامعه داشتهاند؟[...]
در بخش ديگرى از اين بيانيه آمده است: چگونه است که پس از 30 سال و فدا کردن بزرگانى چون قدوسى و بهشتى به جاى آنکه در عدالت و قضاوت الگوى ديگران باشيم همگان ماتمزده فاجعهاى چون بازداشتگاه کهريزک هستند، مگر ارشاد و نهى از منکر تنها براى جوان بيچارهاى است که تار مويى را بيرون گذاشته ولى ما از آن استثنا هستيم؟ اگر شهيد قدوسى و امثال او زنده بودند هرگز اجازه نمىدادند به بهانه مصلحت و حفظ نظام اين امور را تحمل کنيم. مگر در جريان فرار بنىصدر هنگامى که به او پيشنهاد کردند که همسر وى را دستگير کنيم تا بنىصدر مجبور شود خود را تسليم کند با شدت و قاطعيت در مقابل آن ايستادگى نکرد؟
ايستادگى آن شهيد بزرگوار بر طريقه عدالت علوى و حق مردم از هر قشر و گروهى تا آنجا بود که در مقابل فشار افراطيون و متعصبين در مصاحبه تلويزيونى برآشفت و گفت اگر مرا هم به مسلسل ببنديد تسليم نخواهم شد.
اين دادستان کل انقلاب بود که با ديدن خانواده يک زنداني، خواب از چشمانش ربوده مىشد. بزرگان ما که داعيه تربيت و مربيگرى داشتند اينگونه بودند. اکنون ما چگونهايم و نسل جوان و نوجوان ما داعيهداران تربيت و هدايت را چگونه مىبينند؟ ا کنون نسل جديدى از جوانان و نوجوانان به ميدان آمده است که کارنامه همه ما را به بوته نقد کشيده، ميدان عمل را قبضه کرده و بر دستورات ما توقف نخواهد کرد. اين نسل به جاى کلام و شعار به دنبال کارنامه عملى ماست. مبادا که اين نسل، پرچم ديانت و صداقت برافرازد اما ما توجيهگر ناراستىها باشيم. بايد تا دير نشده و فرصت از دست نرفته به خود آييم و سقف توهم و خودشيفتگى را بشکافيم و طرحى نو دراندازيم.
ما در آستانه بيستوهشتمين سالگرد شهادت آيتالله قدوسى با پاسداشت ارزشها و اهداف وى و تمام شهيدان اين مرز و بوم با اظهار تاسف شديد از آنچه شاهد هستيم و با توجه به تشنجهاى موجود در جامعه راهى براى برگزارى شايسته مراسم نداريم و براى جلوگيرى از تکرار آنچه که در مراسم مشابه صورت گرفته است از برگزارى آن خوددارى مىکنيم و به عنوان کمترين و بىارزشترين افراد اين ملت بزرگ و مقاوم، همه مردم و مسئولان را به رجعتى صادقانه، عميق و کامل به سنتها و ارزشهاى اسلامى و شيعى و علوى دعوت مىکنيم.
